Delftse SchaakSite

DSC4 en Rijswijk delen de punten na enerverende wedstrijd

DSC4 is het seizoen niet onverdienstelijk begonnen met een gelijkspel tegen het sterker geachte Rijswijk 1.

Na uitleg over het nieuwe speeltempo (40 zetten in anderhalf en de overige in een half uur; bij elke zet 30 seconden erbij) ontspon zich al snel een spannende strijd: Pieter Buzing moest tegen Frans Hoynck van Papendrecht de mogelijkheid tot rokade en even later een kwaliteit opgeven, Hora Vlam (die zijn tegenstander Michael van Liempt pas na een half uur zag binnenkomen), had ruimteoverwicht, Arno Wiersma stond tegen Bas van den Berg ongeveer gelijk maar moest nog wel een loper tot leven weten te brengen, Evert van den Hooven investeerde bijzonder veel tijd met de bedoeling de openingsopzet van tegenstander Rob van Helvoort te weerleggen, Willem-Jan van den Broek had een (gambiet-)pion buitgemaakt waar opponent Alexander Cupido maar weinig compensatie voor zag, Rob Smits wikkelde tegen Alfonso Gallardo Banez al snel af naar een eindspel met elk twee torens en een loper (op velden met verschillende kleuren) en René Torenstra kon in Ben-Oni-achtige structuren tegen Tony Goudriaan de breekzet e4-e5 uitvoeren maar moest nog maar zien of dit het beoogde effect had.

Onverwacht snel bracht Hora de Delftenaren op voorsprong - deze verslaggever heeft niet kunnen zien hoe dit precies in zijn werk ging. Rijswijk maakte echter snel gelijk: Rob moest toezien hoe zijn tegenstander fraai een pionnenmeerderheid op de damevleugel creëerde en erger: hoe zijn eigen torens tot verdedigende figuranten werden veroordeeld. Daarmee was het na zo'n twee uur spelen 1-1.

Dit was het moment dat mijn tegenstander bij zijn 21e zet remise aanbood.

Diagram










Alexander Cupido - Willem-Jan van den Broek , stelling na 21. Kg1-g2 (met remiseaanbod)

Wie mij een beetje kent weet dat remises doorgaans minder dan 10% van mijn uitslagen uitmaken - liever strijdend voor een vol punt ten onder dan remise in een stelling van waaruit nog van alles ondernomen kan worden! We hadden beiden nog zo'n 20 minuten voor de zetten 21-40, exclusief 30 seconden per zet. Eerst maar eens gekeken of ik risicoloos mijn stelling kon versterken (bijvoorbeeld met 21. ... h5), of 21. ... f4 een goede optie was, etc. Overleg met teamleider Pieter G (naast mij) was niet goed mogelijk: hij was bijzonder geconcentreerd met zijn eigen partij bezig (en met succes zo bleek later). Dan zelf maar eens een extra rondje langs de borden gemaakt - Pieter B stond slecht, bij Arno en Evert was nog van alles mogelijk, Pieter G stond een iets beter en bij René was de vlam in de pan maar kon op dat moment moeilijk een conclusie getrokken worden. Ondertussen was mijn beschikbare tijd van 20 naar 5 afgenomen. Nog maar een rondje en nu stond René ineens een stuk voor - dat moest hij kunnen winnen en nu zou remise in mijn partij een welkome bijdrage aan een mooie teamuitslag kunnen zijn. Tevens inschattend dat ik bij winstpoging ook aan risico's onderhevig zou zijn de remise aangenomen. Nu had mijn tegenstander spijt van zijn aanbod want hij was ervan uitgegaan dat René zou verliezen...

René wist zijn materiaalvoordeel bekwaam te verzilveren en daarmee kwamen we voor de tweede keer op voorsprong. Ook deze ging helaas weer verloren want Evert moest in tijdnood een stuk en vervolgens de partij aan zijn de Rijswijkers laten - even wennen wanneer je meer dan een jaar ongeslagen bent gebleven. Tussenstand 2,5-2,5.

Daarmee resteerden drie partijen: die van Pieter B (het zijn tegenstander zo moeilijk mogelijk makend met nog steeds een kwaliteit minder), Arno (slechte loper maar actieve dame) en Pieter G (onder opoffering van zijn pionnen op de koningsvleugel gevaarlijk met die op de damevleugel). De meevaller van de dag kwam van Pieter B die een volle toren wist buit te maken (omdat anders zijn h-pion zou promoveren). Dit leidde tot een eindspel van loper, paard en pion tegen paard en twee verbonden pionnen, hetgeen remise bleek te zijn: 3-3. Pieter G had zijn kansen ondertussen uitstekend ingeschat: zijn damevleugelpionnen waren gevaarlijker en ten koste van een toren promoveerde één ervan tot dame. Toen ook de andere pion onstuitbaar bleek was een nieuwe voorspong en daarmee het eerste matchpunt in de KNSB historie van DSC4 een feit: 4-3.

Nu streed Arno nog voor het tweede matchpunt. Nog altijd een loper die het spel aan zich voorbij moest laten gaan maar wat erger was: het paard van zijn tegenstander was tot leven gekomen en tezamen met een dame en toren bestookte deze nu de Delftse koning. Wellicht was aan deze dreigingen nog het hoofd te bieden maar in de praktijk bleken de witte dreigingen te talrijk: ook nu kwam Rijswijk langszij.

Al met al een uitslag waar beide teams vrede mee konden hebben.

Gedetailleerde uitslag:

DSC4 (1930) - Rijswijk 1 (2009) 4-4

1. Pieter Buzing (2097, zwart) - Frans Hoynck van Papendrecht (2088) remise
2. Hora Vlam (2025) - Michael van Liempt (2001) 1-0
3. Arno Wiersma (1986) - Bas van der Berg (1982) 0-1
4. Evert van den Hooven (1961) - Rob van Helvoort (2086) 0-1
5. Willem-Jan van den Broek (1878) - Alexander Cupido (2053) remise
6. Pieter Goossens (1877) - Roel Leezer (2014) 1-0
7. Rob Smits (1814) - Alfonso Gallardo Banez (1925) 0-1
8. René Torenstra (1804) - Tony Goudriaan (1924) 1-0

er zijn 14 reacties: lees | reageer
DSC Zomervarianten Ontdekkingstoernooi





de Delftsche SchaakClub
de grootste, actiefste en gezelligste schaakclub van Delft

jeugd [ma 18:30-20:00]
Er is op 5 niveau's schaaktraining. Daar­na is er competitie, of een van de vele andere activiteiten.

senioren [ma 19:45-01:00]
De grote interne competitie heeft schakers van elk niveau. Ook zijn er veel andere activiteiten.

copyright
© 2002-9200 Delftsche SchaakClub

powered by
WoltLab GbR, Tjip BV & 2B Insite

software
FirstClassWebsite v1.6.1124.1
DSS v2.9.0701.1
WoltLab Burning Board
GNU WebChess

statistieken
Nedstat Basic  nedstat

disclaimer, privacy politiek, sitemap