Delftse SchaakSite - eigendom van de Delftsche SchaakClub

DSC-K2 ontsnapt (niet) met winst

Op een mooie zaterdag verzamelden wij ons in Leiden, geboortestad van Rembrandt van Rijn. Vol goede moed begaven wij ons naar de speellocatie. Deze is vergeven van geheimen. Licht en geluid, mysterieuze schilderijen op de muren: het zou vandaag een ware uitdaging worden. Na een hartelijke ontvangst door de wedstrijdleider werden wij in de arena losgelaten. Wij werden nog even gewezen op een recent door een ander team gevestigd record, die de buit in mum van tijd hadden binnengehaald. Dat willen wij ook, besloten wij. En toen begonnen we.

Al snel bleek dat we dat record uit ons hoofd moesten zetten. De stellingen waren vergeven vol raadsels en obscure materiaalverhoudingen. We moesten deze interessante puzzels gaan oplossen, maar waar te beginnen? Bram meende de sleutel al snel te hebben gevonden. Helaas kon hij zo snel geen slot vinden, waar dit op paste. Dat zou even duren. Sten was al tijden naar het bord aan het staren. Maar ook hij kwam niet verder. Onno dan? Beheerst de mogelijkheden verkennend, vrijdagavond al in training geweest en toen glansrijk geslaagd, leek nog wel even goed op weg. Talitha, bedachtzaam als we haar kennen, droeg ook haar steentje bij. Joram wilde aanvankelijk kijken wat vandaag van hem werd verwacht, maar al snel wist hij waar het om draaide. Sebastiaan, peinzend als we hem altijd kennen, zat in zijn eigen focus. En ondergetekende ziet vaak best aardige dingen, maar de uitvoering laat dan weer te wensen over.

Na verloop van tijd kregen Joram en Sten de ridders op het oog. Zouden deze dan tot de oplossing leiden? Enige tijd dachten we dat. Met zwaard en al trokken zij ten strijde. Langzamerhand ontrafelde het team de geheimen die deze uitdaging met zich bracht. Een team, een taak. Alles werd onder de loep genomen. Bram meende al een mat in drie te zien, maar dat viel even tegen. Maar uiteindelijk bleek dat Talitha gewoon de juiste zetten deed. Dat was een belangrijke sleutel tot ons succes. Anderen maakten zich drukker om dominantie op de lichte en donkere velden. Het balletje kan immers raar rollen. We boekten snel vooruitgang. Maar nog altijd was de strijd niet gestreden.

Joram was zich volledig bewust van alles wat zich op het speelveld afspeelde en nam een belangrijke stap. Maar inmiddels zaten we in tijdnood. Sten was opgehouden te noteren, maar niemand die daar oog voor had. Hoe konden we als overwinnaar naar buiten stappen? Weinigen zagen het. Met de vlag op vallen vond JP de oplossing. Het winstplan bestond uit een aantal stappen, mits die maar in de juiste volgorde werden genomen. Maar helaas, JP haalde de zetten door elkaar en de vlag viel. 10 seconden verwijderd van de zege, zo dichtbij, maar zo ver weg.

De escape room was een slechte generale, de uitvoering bij LSG – om de koppositie – daarentegen was goed en ook voor het publiek onderhoudend. Joram maakte een pionnetje buit en schoof de partij extreem zakelijk richting winst. Bram boekte een mooie eindspeloverwinning. Martine, ’s ochtends nog afwezig, won ook (ik weet niet hoe). Sten en Talitha bleven met hun gedachten bij de ochtend hangen. Bij Sten was er niet zo veel aan de hand, maar hij verloor zich in de complicaties en liet zijn dame insluiten, Talitha liet zich in tijdnood beetnemen. 3-2 voor dus, met JP, Onno en Sebas nog bezig. Winst was nodig voor de koppositie. Sebas stond slecht, JP heel goed tot gewonnen en Onno had 3 pionnen voor een stuk met mooie kansen. Maar als er iets mis gaat verlies je zo’n stelling ook heel makkelijk.

Helaas bleef ook JP hangen in de misère van de ochtend. Met verschillende winsten voor het uitkiezen, vlak voor de tijdnood, koos hij voor de moeilijkste oplossing. Dat leidde tot een eindspel L+pi tegen 3pi (met ander materiaal nog op het bord). Na vijf slechte zetten op rij waren de bordjes verhangen en werd het 3-3. Pech dus, maar op de andere borden hadden we over geluk niet te klagen. Onno won het eindspel op fraaie wijze, maar bleek achteraf nog een dot van een remisekans weg te hebben gegeven. En dan Sebas, liefhebber van elke minuut die hem op het bord is gegund. Hij verdedigde een eindspel KDT2pi (voor zijn tegenstander) tegen KDTpi voor hem. Zijn koning vond een veilig heenkomen in nota bene het centrum, waar deze zo’n vijftig zetten lang werd bestookt door de vijandelijke toren en dame. Op enig moment miste wit een opgelegde kans, waarna het weer zo doorging. Nog een uur lang omgeven door zo’n dertig toeschouwers bleef Sebas in volle focus. Uiteindelijk liet zijn tegenstander eeuwig schaak toe, waardoor we met 3,5-4,5 wonnen en de eerste plek overnamen!

Een mooie dag in Leiden dus. Over 3 weken wacht ons DD-thuis.

er is 1 reactie: lees | reageer




de Delftsche SchaakClub
de grootste, actiefste en gezelligste schaakclub van Delft

jeugd [ma 18:30-20:00]
Er is op 5 niveau's schaaktraining. Daar­na is er competitie, of een van de vele andere activiteiten.

senioren [ma 19:45-01:00]
De grote interne competitie heeft schakers van elk niveau. Ook zijn er veel andere activiteiten.

copyright
© 2002-2020 Delftsche SchaakClub

powered by
WoltLab GbR, Tjip BV & 2B Insite

software
FirstClassWebsite v1.6.1124.1
DSS v2.9.0701.1
WoltLab Burning Board
GNU WebChess

statistieken
Nedstat Basic  nedstat

disclaimer, privacy politiek, sitemap