Delftse SchaakSite

DSC-H2 afgetuigd in Belgisch Park

Het tweede HSB team heeft haar vege lijf gisteravond niet kunnen redden bij schermutselingen in het Haagse Belgisch Park. Volgens doorgaans welingelichte bronnen werden er over en weer rake klappen uitgedeeld: Evert van den Hooven, Peter Lode, Arno Wiersma en Henrik Tamerus gingen hierbij onder vooralsnog onopgehelderde omstandigheden knockout; de door Sam van Dongen en Willem-Jan van den Broek uitgedeelde mokerslagen bleken onvoldoende om de Delftenaren een smadelijke afgang te besparen.

Grondig politieonderzoek leidde tot de volgende details.

DSC was in opperbeste stemming, weliswaar met drie invallers maar niet echt verzwakt, naar Den Haag afgereisd. Toine Prangers, Gijs van Dongen, Pieter Goossens en Jorick Laan ontbraken: de een had het te druk met bridge, een ander was op voorhand te ziek van de taferelen die ons te wachten stonden, weer een ander moest gisteravond een tentamen inhalen dat vorige week door een brandalarm onderbroken was en de laatste speelt liever geen uitwedstrijden. Met vervangers Arno Wiersma, Peter Lode en Diederik van Heijgen had onze knokploeg echter niet aan kracht ingeboet - dachten we althans.

Aangekomen in de contreien van het Belgisch Park begonnen de problemen. Allereerst bleek ook aldaar een stevige knokploeg geformeerd te zijn - een avondje vrijuit matten konden we daarmee direct op onze buik schrijven. Tot overmaat van ramp werden enkele logistiek obstakels opgeworpen: de zeldzame vrije parkeerplaatsen bij de plaatselijke kerk had men voor ons zodanig geblokkeerd dat wij plekken verderop in de wijk moesten zien te vinden. Dat nam de nodige tijd in pecunia in beslag: tot 24:00 uur ruim 2 euro per uur met een maximum van twee uur - hetgeen betekende dat wij de schermutselingen tussentijds zouden moeten onderbreken om hoge boetes te ontlopen.

Na deze ongein meenden wij ons moed in te kunnen drinken doch het Belgisch Park was drooggelegd, geen bier te krijgen!

Van onderschatting van onze tegenstanders was geen sprake: El Sayad, Milort, Kanters (allen met meer dan 2000 punten achter hun naam) zijn geen kattenpis. Om zich toch in de rol van underdog te manoeuvreren had men eerstgenoemde echter thuisgelaten. Wij stelden ons op in onze dodelijke formatie (de man met het hoogste bondsnummer, Jouke van Gosliga, op 1 en de rest op ratingvolgorde) en de strijd was al begonnen toen een tweede truc uit de hoge hoed werd getoverd: Kanters werd vervangen door een derde Van der Zijde - respect leek wel om te slaan in minachting.

Niet kundig van dit alles kwam vervolgens onze nestor Evert binnenlopen: hij was een kwartier bezig geweest zijn auto een plek te geven; zijn klok was inmiddels aangezet. Sam kreeg direct het mes op zijn keel gezet; wij vreesden allen voor verlies van zijn strijdros en daarmee voor een slechte afloop. Dit ziende koos buurman Diederik eieren voor zijn geld: geen wilde acties; halverwege de avond was er nog niet geslagen. Jouke, die zich - voor niets - al drie weken op een duel met El Sayad had voorbereid, gaf ons hoop met een houdgreep; kostte hem wat materiaal maar dat leek ondergeschikt. Arno nam het op tegen de altijd gevaarlijke Gerard Milort; al tijdens de eerste schermutselingen verdween over en weer zoveel materiaal van het strijdtoneel dat beiden met enkel met een paard en vijf pionnen verder moesten - zou wel onbeslist blijven meenden wij. Peter wist een pion buit te maken en mocht hopen op een latere knockout van zijn tegenstander. Willem-Jan wist zijn opponent al na vier zetten te verrassen; hij ging op zoek naar een materiŽle voorspong. Henrik hield zich nog even gedeisd.

De dramatische avond kreeg zijn ware gezicht toen Evert een kwaliteit (en pion?) moest inleveren bij zijn snel spelende tegenstander. Na opgave ging hij vast op zoek naar bier dat er niet was. Deze tegenslag kon gelukkig worden geneutraliseerd door Sam die zijn tegenstander na een tegenaanval verbluft achterliet. Tezamen met remises van Diederik (die veel tijd had gebruikt en het er niet liet aankomen) en Jouke (die zijn voordeel niet kon verzilveren) stond het daarmee 2-2.

Op dat moment leek het bij Henrik en Willem-Jan de goede kant op te gaan. Het ging echter mis bij Arno: de pionnenminderheid op zijn damevleugel gaf de doorslag, de meerderheid op de koningsvleugel kwam onvoldoende in beweging. En bij Peter: een tegenaanval over de witte velden bleek niet te pareren. Nůg was er hoop op 4-4 maar Henrik wikkelde verkeerd af en verloor zelfs nog; de zege van Willem-Jan was vervolgens niet meer dan een pleister op de wonde.

In de mÍlee zijn we natuurlijk vergeten tussentijds de parkeermeters bij te vullen - zal ons ook nog eens honderden euro's kosten.

De lezer zal begrijpen dat over deze veldslag het laatste woord nog niet gezegd is; de Hagenaars kan ten minste misleiding, drooglegging en geldklopperij ten laste worden gelegd.

1. Ton van der Zijden (1821) - Jouke van Gosliga (wit) remise
2. Gerard Milort (2001) - Arno Wiersma 1-0
3. Gerard van der Zijden (1699) - Peter Lode 1-0
4. Gerard Werkhoven (1833) - Willem-Jan van den Broek 0-1
5. Hans van der Zijden (1823) - Henrik Tamerus 1-0
6. Dennis Ramondt (1734) - Evert van den Hooven 1-0
7. Aat van der Toorn (1699) - Diederik van Heijgen remise
8. Dennis Wareman (1778) - Sam van Dongen 0-1

en daarmee 5-3 voor de Haagse bende%$@^!*~#&

er is 1 reactie: lees | reageer
Open Prometheus Kampioenschap

Oliebollen-toernooi





de Delftsche SchaakClub
de grootste, actiefste en gezelligste schaakclub van Delft

jeugd [ma 18:30-20:00]
Er is op 5 niveau's schaaktraining. Daar­na is er competitie, of een van de vele andere activiteiten.

senioren [ma 19:45-01:00]
De grote interne competitie heeft schakers van elk niveau. Ook zijn er veel andere activiteiten.

copyright
© 2002-2018 Delftsche SchaakClub

powered by
WoltLab GbR, Tjip BV & 2B Insite

software
FirstClassWebsite v1.6.1124.1
DSS v2.9.0701.1
WoltLab Burning Board
GNU WebChess

statistieken
Nedstat Basic  nedstat

disclaimer, privacy politiek, sitemap