Delftse SchaakSite

DSC2 kampioen

Door een overwinning op de Baronie, is DSC2 niet meer te achterhalen door de concurrentie. Daarmee is DSC2 de kampioen van klasse 3F van de KNSB en promoveert zij naar de 2e klasse!

DSC2 kampioen
DSC2 kampioen


Op papier kon het eigenlijk nauwelijks meer misgaan, toen wij met een voorsprong van 3 matchpunten en een sloot bordpunten naar Breda reisden om in een bejaardentehuis aan te treden tegen De Baronie, die nog onder de degradatiestreep stonden. Toen wij eenmaal de horde van de elektronische buitendeur waren gepasseerd - een systeem waarvan de traagheid goed matchte met de bewoners van de speellocatie - gingen wij van start in een soort minibibliotheek die als speelzaal diende, en waarin de thermostaat binnen zich met een slordige 25 graden bij wijze van spreken had aangepast aan het prachtige lenteweer buiten.

Martin verloor in het Frans wat tempi, wat resulteerde in een stelling waarin de zwartspeler eigenlijk zo ongeveer alles had bereikt wat je met zwart in het Frans wilt bereiken. Toen deze plots met een remiseaanbod kwam, nam Martin dit dan ook dankbaar aan, mede ingegeven door het feit dat hij niet helemaal fit achter het bord was verschenen.

Onno kreeg een ongebruikelijke Siciliaan op het bord waarin beide spelers een deel van hun damevleugel geruime tijd onontwikkeld lieten. Onno was net wat handiger en won ergens een pionnetje. Zijn stukken stonden ook net wat handiger, en nadat zijn tegenstander de eigen koningstelling had verzwakt, wist Onno hier gebruik van te maken en de winst definitief naar zich toe te trekken.

Joram kreeg een prettig plusje uit de opening nadat zijn tegenstander hem gratis het loperpaar cadeau deed zonder dat hier noemenswaardige concessies tegenover stonden. Hij kreeg vervolgens nog wel een grote tijdsachterstand nadat hij veel tijd spendeerde aan het kiezen tussen twee verschillende veelbelovende voortzettingen. Joram koos uiteindelijk de meest complexe van de twee, wat na onhandig reageren van zijn tegenstander leidde in een positioneel overwegende stelling waarin ongeveer alle zwarte stukken slecht stonden. Stukverlies was al bijna onvermijdelijk, en dat zijn tegenstander ervoor koos om nog heel lang door te spelen, kon aan het eindresultaat van de partij niks meer veranderen.

Talitha kreeg een klein plusje uit de opening in de vorm van een licht ruimtevoordeel. Dit resulteerde uit eindelijk in een ver middenspel met dame plus loperpaar tegen dame plus paardenpaar. In tijdnood zette haar tegenstander de paarden niet handig neer, waardoor ze niet meer konden bewegen en elkaar moesten blijven dekken. Dit resulteerde in stukwinst voor Talitha, waardoor wij nog maar een halfje van het kampioenschape verwijderd waren.

Toen Jan-Pieter doorkreeg dat hij of Martine het beslissende puntje kon binnenslepen, ging hij er eens goed voor zitten om haar voor te blijven. Na pionwinst in het vroege middenspel reageerde Jan-Pieter niet goed op een poging tot complicaties van de witspeler, waardoor hij al zijn voordeel verloor en een stelling overhield die hem in de vooruitberekening meer aanstond dan toen deze daadwerkelijk op het bord verscheen. Jan-Pieter wist zijn tegenstander desondanks te overspelen en bereikte een ongelijk lopereindspel met pluspionnen, wat hij naar winst wist te voeren toen zijn tegenstander niet profiteerde van wat foutjes in de afronding.

De buit was dus binnen, en Martine gaf de overwinning nog wat extra glans door eveneens een puntje binnen te halen. Ze won al snel een pion en stond eigenlijk de hele partij op voordeel, maar liet op een gegeven moment onnodig een aanval op haar koningsstelling toe. Het leek er in de analyse op dat haar tegenstander op één moment een winst miste gebaseerd op een aardig matmotief met alleen loper plus pion, maar toen de witspeler deze kans aan zich voorbij liet gaan, besliste Martines vrije a-pion de partij in haar voordeel.

Op het scorebord was inmiddels dus de fraaie stand van 5½-½ verschenen, maar op basis van de stand op de resterende twee borden was het niet de verwachting dat wij hier nog punten aan zouden gaan toevoegen. Sebastiaan vergat in een Philidor om h3 in te lassen, maar bereikte desondanks een prettige stelling. Langzaam maar zeker verloor hij echter de controle op de stelling en bereikten de stukken van zijn tegenstander mooie velden. Zonder precies aan te kunnen geven waar het exact misging, werd hij jammer genoeg onder de voet gelopen.

Sten kon na een onzorgvuldige zetvolgorde van zijn tegenstander een gemakkelijke stelling uit de opening krijgen. Hij wilde echter een positioneel valletje plaatsen, maar miste hierbij een afwikkeling waarbij hij zelf positioneel aangekrant kwam te staan. Zijn tegenstander was bezig mat te gaan zetten en dit lukte goed, maar op het moment suprême ruilde deze opeens dames in plaats van de beslissende matcombinatie uit te voeren. De resulterende stelling was alsnog erg goed voor de witten, maar Sten maakte er het beste van en wist zelfs een pionnetje te snoepen. Toen hij echter de kans miste om ook de witte a-pion te veroveren, kreeg wit weer de overhand. Ondanks wat technische onnauwkeurigheden wist zijn tegenstander het eindspel toch in zijn voordeel te beslissen, waarbij de vermaledijde witte a-pion ervoor zorgde dat Sten op één tempo verloor.

Buiten op het terras van het bejaardentehuis was het in het zonnetje goed toeven, en al zonnebadend werden deze laatste resultaten afgewacht, in de wetenschap dat het kampioenschap binnen was. Wij treurden dan ook niet te lang over deze laatste uitslagen, en togen onder het warme lentezonnetje naar de binnenstad van Breda om in een plaatselijk restaurant ons kampioenschap te bezegelen met een gezellige maaltijd. Aangezien Jan-Pieter zich op het laatste moment wist in te houden, ontsnapte onze teamleider Talitha aan een nat pak in de fontein, en zo keerden wij allen weer veilig huiswaarts.

Over twee weken kunnen wij het nog eens dunnetjes over doen, als wij thuis de slotronde spelen. Aangezien er voor zowel ons als voor onze tegenstander niets meer op het spel staat, vlogen in het restaurant suggesties over tafel als een opstelling op volgorde van BMI en meer van dat soort grappen. Wie weet wat onze teamleider uit de hoge hoed weet te toveren. En dan volgend jaar op naar de tweede klasse.

Persoonlijke uitslagen:

 De Baronie1979-DSC221222½-5½
1Willem van der Linden1924-Joram op den Kelder22830 - 1
2Frank van der Put2245-Sten Goes22241 - 0
3Rob van Berkel1983-Sebastiaan Smits21611 - 0
4Rens Oomen2030-Onno Verbaken21120 - 1
5Carlos Hemmers1904-Martin Glimmerveen2046½-½
6Frank de Jong1930-Jan-Pieter Vos20800 - 1
7Arno Slagboom1877-Talitha Munnik20030 - 1
8Sebastiaan Dijksman1936-Martine Middelveld20690 - 1

er zijn 8 reacties: lees | reageer
Open Prometheus Kampioenschap





de Delftsche SchaakClub
de grootste, actiefste en gezelligste schaakclub van Delft

jeugd [ma 18:30-20:00]
Er is op 5 niveau's schaaktraining. Daar­na is er competitie, of een van de vele andere activiteiten.

senioren [ma 19:45-01:00]
De grote interne competitie heeft schakers van elk niveau. Ook zijn er veel andere activiteiten.

copyright
© 2002-2018 Delftsche SchaakClub

powered by
WoltLab GbR, Tjip BV & 2B Insite

software
FirstClassWebsite v1.6.1124.1
DSS v2.9.0701.1
WoltLab Burning Board
GNU WebChess

statistieken
Nedstat Basic  nedstat

disclaimer, privacy politiek, sitemap