Delftse SchaakSite

DSC2 stelt teleur in Sliedrecht

Zaterdagmiddag heeft DSC2 tegen een op papier duidelijk mindere tegenstander helaas een matchpunt laten liggen. In en tegen Sliedrecht werd het 4-4. Overwinningen waren er voor Joram en Talitha, maar daar tegenover stonden nederlagen voor Onno en Martine. Bij Sebastiaan, invaller Ricardo, Sten en ondergetekende werd de vrede getekend. Daarmee staat DSC2 de koppositie af aan de tegenstander van de volgende ronde: Goes.

De sint is weer in het land! En de goedheiligman had een aantal van zijn zwarte pieten bereid gevonden om ons welkom te heten in Sliedrecht en ons achter de bar van drankjes te voorzien. Daarbij had de Sint rekening gehouden met alle commotie, en had een van de Pieten de roet van de helft van zijn gezicht laten wassen.
Als ik de verhalen van mijn teamgenoten achteraf zo hoorde, zorgden de pieten achter de bar wel voor wat overlast, maar dat is moeilijk te voorkomen met de bar in de speelzaal. Gelukkig hadden ze het strooigoed maar op de bar gelegd en waren de sinterklaasliedjes buiten...

Binnen was het overigens vrij koud. Ik herinnerde me ineens een les van de middelbare school dat bij kou, atomen veel minder bewegen. Dit werd maar weer eens bewezen, want bij ons ging de radertjes eigenlijk zonder uitzondering langzaam. Joram spande de kroon, want hij deed al vrij vroeg in de middag een zet met nog 4 seconden op de klok. De inheemsen hadden zich inmiddels blijkbaar geëvolueerd en konden inmiddels beter omgaan met deze omstandigheden. Aldus hadden we op bijna alle borden een ruime achterstand in tijd.

Joram investeerde naar eigen zeggen zoveel tijd, omdat hij het gevoel had de controle - met wit - kwijt te raken. Gelukkig speelde zijn tegenstander niet de sterke voortzetting die Joram wel gezien had, waarna de stelling er toch al een stuk prettiger uit zag. Toen zijn tegenstander ook nog eens een gedekte pion sloeg (hij visualiseerde blijkbaar zijn dame op een ander veld), kon hij direct opgeven (0-1).

Aan bord 2 zat Sten, en die was dan ook als tweede klaar. Aanvankelijk dacht ik dat hij prettig uit de opening kwam, maar later leek hij net een stapje te laat. Toen kwam hij in een verwikkeling, waar hij een pion probeerde te winnen, maar terug gedreven leek te worden. Sten koos echter voor een andere weg: hij offerde zijn dame voor een toren en een stuk. Dit was allemaal niet gepland, al dacht zijn buurman van wel. Het bleek namelijk vrij goed te zijn, helemaal in de analyse achteraf. Sten's lichte stukken waren veel sterker en dirigeerden in de analyse zijn extra vrijpion vrij overtuigend naar voren. Ik weet niet of de computer hier nog een lek in gevonden had, maar in praktische zin zal dat sowieso erg moeilijk geweest zijn. Zoals het ging, echter, bood zijn tegenstander op een strategisch moment remise aan. Sten, voelde zich niet zeker van zijn zaak, of was wellicht in de sinterklaas-sferen, en nam het aan.

Achteraf gezien jammer, maar op dat moment was er wat mij betreft geen vuiltje aan de lucht, zeker gezien de meevaller aan bord 1. Aan bord 3 zat invaller Ricardo (waarvoor dank!), alwaar hij een prettige stelling had, maar misschien wel iets teveel zetten spendeerde aan de zwarte opmars aan zijn damevleugel. Aan bord 4 speelde Martine, en daar leek het nog redelijk in balans. Bij Onno aan bord 5 rekende ik op een puntje. De tegenstander had na een Franse opening een pijnlijk positioneel probleem en had een zwakke broeder die er gewoon een keer af moest vallen. Aan bord 6 leek Sebastiaan lekker gelijk gemaakt te hebben, al was het lastig te zien hoe hij verder moest. Maar ook wit zal niet direct tevreden geweest zijn. Bij mijn buurvrouw Talitha aan bord 7 was het minder duidelijk. Het ene moment dacht ik dat zij een lekker plusje had, later leek het zwarte centrum toch gevaarlijk te worden. Maar misschien werden die pionnen toch weer zwak... Tenslotte bij ondergetekende aan bord 8 een lekker plusje voor zwart, waar wit een aantal hangende pionnen had die gemakkelijk zwak konden worden.

Echter, kregen we toen wat tegenslagen te verwerken. Martine bleek niet in goeden doen en zei achteraf dat ze helemaal niet geschaakt had. In de partij leverde ze een kwaliteit in - al heb ik niet gezien hoe - en ging er vrij snel af. Toen ik daarna bij Onno ging kijken, leek het echt een zware middag te gaan worden. In een stelling waar hij bijna toe kon gaan slaan, had zijn tegenstander ineens een desperado, ik denk een invisible move. Hij speede ineens Pe3! Daarmee dreeg hij ineens mat op g2 en onderbrak hij tevens de verdubbelde torens van Onno op de e-lijn. Dus Onno kon het paard wel gewoon slaan, maar dan stond er ineens een toren ongedekt. Dit kostte materiaal en ook Onno ging er vrij snel af. Ineens 2½-1½ achter, oeps!
(N.B.: Misschien dat iemand deze stelling nog herinnert en een diagrammetje kan toevoegen?)

Dus nu waren Ricardo, Sebastiaan, Talitha en ondergetekende nog bezig. Bij Ricardo was inmiddels een stelling ontstaan met 2 paarden tegen een toren, maar het was onduidelijk of daar wat in zat. Bij Sebastiaan was er iets mis gegaan, hij had een pion geofferd, maar daarvoor niet echt iets terug gekregen. Bij Talitha was het zwarte centrum opgeblazen, en de laatste pion werd opgepeuzeld toen hij dichtbij een touchdown was. Hoe frustrerend moet dat zijn :P Nadat alle dampen waren opgetrokken resteerde er een ongelijk loper eindspel, met 2 pluspionnen voor Talitha. Maar haar koning en loper stonden beter, dus zou makkelijk gewonnen moeten zijn.

Bij mijzelf ging het aanvankelijk wel goed, maar schaakte ik een beetje teveel achteruit. Daardoor moest ik telkens 'cheap shots' van mijn tegenstander overwegen, hetgeen mij veel tijd kostte. Desondanks won ik een pion en had kansen om dit te consolideren. In opkomende tijdnood vervlakte de stelling echter. En net toen ik constateerde dat ik door moest gaan spelen om het team de winst te bezorgen, gaf ik de tegenstander met mijn 40e zet de kans op een zetherhaling. Hieruit kon ik wel uitstappen, maar dit bracht flinke risico's met zich mee. Aiaiai! Ik kon mezelf wel voor de kop slaan.

Dus maar even overleggen met de resterende borden. Sebastiaan had inmiddels het ergste wel gehad en zei dat hij het eindspel wel ging houden, ondanks de minuspion. Ricardo dacht 80% kans op remise, 20% kans op winst. En Talitha tenslotte dacht gewonnen te staan in het ongelijk lopereindspel. Dat laatste was wel belangrijk, want als zij dacht dat het remise was, dan zou het waarschijnlijk ook wel remise worden; een self-fulfilling prophecy. Al met al, dacht ik dat 4-4 met een klein kansje op een overwinning niet zo gek was. Dus ging ik nog eens goed kijken naar mijn mogelijkheden en besloot uiteindelijk geen risico te nemen. Een vervelende timing voor een remise, maar wel goed overwogen wat ik moest doen, denk ik. Aldus: 3-2 achter.

De laatste 3 borden duurden nog flinke tijd, waardoor enkelen konden gaan genieten van de royale speciaal-bieren kaart die Sliedrecht had. Keus uit een stuk of 15 bieren!! Daar kunnen we in Delft misschien wel wat van leren :cool:. Wat tevens ook wel leuk was, was de monitor in de speelzaal waar je de tussenstanden van de drie wedstrijden kon volgen. Naast onze wedstrijd, speelde Sliedrecht 2 nog een wedstrijd tegen Messemaker 2 en was er ook nog een wedstrijd van Giessen en Linge in dezelfde speelzaal. Misschien dat wij ook zoiets kunnen doen, met onze nieuwe beamer!

Buiten de speelzaal hadden we ruim de tijd om te speculeren over de kansen op de resterende borden. En om onze haren uit ons hoofd te trekken, omdat Talitha bijna al haar tijd gebruikte in een vroeg stadium van het ongelijk loper eindspel. Op zich was het goed om rustig de tijd te nemen, maar je moet toch wel wat over houden, toch? In de tussentijd ruilde Sebas paarden en resteerde er een toreneindspel dat inmiddels gewoon remiseachtig leek.

Gelukkig wist onze teamcaptain Talitha, nadat ze het spannend leek te maken, toch gewoon een extra pionnetje te peuzelen en naar de overkant te komen. Daarmee kwam ze zelf op de mooie score van 3½ uit 4 en belangrijker nog: trok ze de stand gelijk (3-3). Een overwinning leek er echter niet meer te komen, want bij Ricardo werden er teveel pionnen afgeruild. Hij had nog slechts PPp vs Tp over. Gezien het feit dat je met alleen 2 paarden niet mat kunt zetten, leek het over en uit. Maar zijn tegenstander werd overmoedig. Hij sloeg met zijn toren de gedekte pion en zat er triomfantelijk bij. Het eindspel is echter gewonnen, zei Joram direct.

Ricardo zag echter niet hoe en zuchtte wat. Na een tijdje besloot hij de pion te slaan en was het meteen remise. Jammer, want hij kon het gewoon een tijdje proberen. In de analyse met Sten en Joram achteraf, ging het vrij soepel naar winst. Maar goed, dat is met "aan de stukken zittens", dus dat telt niet. Een tegenstander wist nog te melden dat de tablebase zelfs een winst in 21 zetten gaf, maar ook dat telt natuurlijk niet. Zelf had ik ook niet geweten hoe het moest, maar ik had het zeker geprobeerd. Je kunt immers altijd de vijandelijke pion nog slaan, als blijkt dat het je niet lukt om de koning naar de hoek te drijven met koning en 1 paard.

Sten bracht na afloop een leuk wetenswaardigheidje: het eindspel is gewonnen als de vijandelijke pion achter de Troitsky-lijn staat. Dit is geen lijn, maar een soort W-vorm:

Diagram
 








Als de pion is geblokkeerd achter deze lijn, dan maakt het niet uit waar de koningen staan, en dan is het theoretisch gewonnen. Daarbij is het wel zo, dat er posities zijn waar de winstvoering 115 zetten kost, en daardoor lastig of helemaal niet te doen wegens de 50-zetten regel.
Daarom schijnt er ook nog de 'second Troitsky line' te zijn, waarachter het ook binnen 50 zetten te winnen is:
Diagram
 








In het geval van Ricardo stond de pion nog op f7, en had hij een al enigzins gunstige koning, dus was het te doen. Desondanks een lastige opgave, en daarom misschien leuk voor de lezer thuis (of op de club) om dit eens te proberen. Voor meer informatie verwijs ik naar het boek van Müller en Lamprecht, of gewoon naar wikipedia.

Na deze climax (of was het toch een anti-climax), zouden we bijna de laatste pot vergeten. Als laatste was Sebas namelijk nog bezig. Die had inmiddels de stelling van Philidor bereikt. Normaal gesproken zou ik er vanuit gaan dat dit bij de lezer bekend is; dus ik laat het bij nog een verwijzing naar Wikipedia. De tegenstander kende dit echter niet en overhoorde Sebas nog even uitgebreid. Sebas slaagde met vlag en wimpel, en zo was de 4-4 een feit. Al met al een lichte teleurstelling, een winst had er zeker in gezeten en op papier eigenlijk wel gemoeten, maar het had wellicht ook slechter af kunnen lopen. We staan niet meer aan kop, maar kunnen die volgende ronde terug veroveren! Misschien maar goed dat we even op scherp gezet zijn. Goes, maak je borst maar nat!

Individuele uitslagen:

 Sliedrecht2003-DSC221294 - 4
1Bert van de Donk2104-Joram op den Kelder22630 - 1
2Peter van de Bergh2077-Sten Goes2234½-½
3Jorik Klein1939-Ricardo Slaa2144½-½
4Tobias Dekker1985-Martine Middelveld20831 - 0
5Robbert van Rekom2006-Onno Verbaken21281 - 0
6Niels Mijnster2020-Sebastiaan Smits2152½-½
7Wim Pool1984-Talitha Munnik19800 - 1
8Theo Dekker1907-Martin Glimmerveen2046½-½

er zijn 3 reacties: lees | reageer
Open Prometheus Kampioenschap

Oliebollen-toernooi





de Delftsche SchaakClub
de grootste, actiefste en gezelligste schaakclub van Delft

jeugd [ma 18:30-20:00]
Er is op 5 niveau's schaaktraining. Daar­na is er competitie, of een van de vele andere activiteiten.

senioren [ma 19:45-01:00]
De grote interne competitie heeft schakers van elk niveau. Ook zijn er veel andere activiteiten.

copyright
© 2002-2017 Delftsche SchaakClub

powered by
WoltLab GbR, Tjip BV & 2B Insite

software
FirstClassWebsite v1.6.1124.1
DSS v2.9.0701.1
WoltLab Burning Board
GNU WebChess

statistieken
Nedstat Basic  nedstat

disclaimer, privacy politiek, sitemap