Delftse SchaakSite

DSC1 maakt Spijkenisse 1 in

“Op een koude zaterdag in januari...”, zo zou het begin kunnen zijn van het verhaal over de uitwedstrijd van DSC1 tegen Spijkenisse. Een verhaal met een uitstekende afloop, want DSC was deze wedstrijd duidelijk een maatje te groot en won afgetekend met 6½-1½. Een zeer goed resultaat tegen een op papier gelijkwaardige tegenstander

Van tevoren maakten we ons vooral druk over eventuele problemen met het vervoer van en naar de speellocatie als gevolg van het weer. Talitha had op papier de moeilijkste reis gehad, maar zij moest verstek laten gaan vanwege herkansingen. Ciprian verving haar en hij woont in Delft, dus dat was al iets makkelijker. Joram en JP moesten vrijdagavond in Rotterdam schaken, en met de weersvoorspellingen in het achterhoofd maakte Joram dankbaar gebruik van het aanbod om JP's bank als bed te gebruiken, liever dan een keer extra heen en weer naar Rotterdam te gaan. 's Ochtends kregen zij aldaar gezelschap van Wortel, Martin en Pauline (ondanks ov-chipkaart en kou...) voor het al bijna traditionele teamontbijt. Dit leidde tot de conclusie dat zelfs Wortel kan koken (een ei bakken, bijna) en wat kon er dan nog mis gaan? Vol goede moed vertrokken zij dan ook met de metro naar Spijkenisse, waar zij in de speelzaal werden opgewacht door Martine en Lisa, die rechtstreeks waren gekomen. Ciprian kon het niet helemaal vinden en werd van het metrostation afgehaald, maar toen konden we praktisch op tijd beginnen. Een suggestie van de wedstrijdleider om eventueel met aangepast speeltempo te spelen werd dan ook resoluut van de hand gewezen.

In deze laatste zin zat onze eerste fout verborgen: niemand had eraan gedacht invaller Ciprian Padurariu, spelend met wit op bord 3, erop te wijzen dat je in de KNSB-competitie er een uur bij krijgt na 40 zetten! Hij was dan ook niet verwonderlijk als eerste klaar, met een verdiende overwinning op Maurits van der Linde. Zijn tegenstander offerde een pion voor een soort Benko-achtige stelling, maar ik ben niet overtuigd van de compensatie. Ciprian kreeg een sterk initiatief en zijn tegenstander deed niet echt moeite om het af te stoppen. Hij ging er dwars doorheen, maar wilde het op een gegeven moment te mooi doen. In plaats van een simpele winst gaf de partijvoortzetting het overgrote deel het witte voordeel weg, maar zijn tegenstander wenste deze kans niet te pakken en wikkelde verkeerd af naar een stelling met ongelijke lopers waarin Ciprian over de zwarte velden eenvoudig mat kon zetten.

Als tweede was Joram op den Kelder klaar. Spelend met wit op het topbord pakte tegenstander Rick Lahaye de stelling al vrij vroeg onhandig aan, wat Joram een prettig voordeeltje op leverde. Dit groeide en wit kreeg een sterk initiatief. Joram verbruikte echter heel veel tijd en offerde ook een pion voor aanval op de koningsvleugel, wat misschien praktisch niet handig was omdat het de risicofactor vergrootte. Wit had echter nog steeds sterke druk, daar deed het kleinood achterstand niets aan af. Zwart slaagde er niet in om onder de druk uit te komen, en hoewel de aanval op de koningsvleugel niet beslissend was, kon Joram door zijn ruimtevoordeel switchen naar de damevleugel en daar beslissend gebruik maken van de opeengepropte, onontwikkelde zwarte stukken. Stukwinst en dan maar de tijdcontrole halen. Acht zetten in twee minuten gaat natuurlijk wel, maar een saillant detail is dat Ciprian zich als toeschouwer grote zorgen maakte, er nog steeds van uitgaande dat er geen tijd bij zou komen! Toen op de 39e zet duidelijk was geworden dat de tijdcontrole gehaald zou worden, gaf Jorams opponent er de brui aan.

Dit betekende dat Joram nu de andere partijen kon gaan volgen en weer eens een verslag kon schrijven. Voorgaande seizoenen deed ik dat een stuk regelmatiger, maar dit jaar doe ik een poging om wat geconcentreerder te schaken en focus me eigenlijk alleen maar op m'n eigen pot. We komen er in op een dik half uur voor de tijdcontrole, de tijd die Jorams tegenstander nog over had aan het einde. Martin Glimmerveen had met wit op bord 7 tegen Mitchell de Ruijsscher naar eigen zeggen een goede stelling gekregen uit zijn tweesnijdende opening inclusief pionoffer. Martin deed het helaas niet zo handig en zijn compensatie verdween. Ik heb deze partij niet echt goed kunnen volgen, maar Martin wist het niet droog te houden en verloor.

Op bord 2 stond Marten Wortel met zwart na een voor hem zo kenmerkende vreemde opening wat minder. Zijn tegenstander Tony Zhang had echter wel wat meer tijd nodig en wist zijn voordeel niet te vergroten. Marten bleef staan en wist met naderende tijdcontrole gelijk spel te maken en pleegde vervolgens een tactisch remiseaanbod in tijdnood van de tegenstander, inschattend dat deze het aanbod niet zou mogen aannemen gezien de stand op de andere borden. Dit deed Tony dan ook niet en hij speelde door, maar misschien had hij het toch moeten doen, in de partij was de flow op het moment van remise aanbieden in Martens voordeel en deze werd niet meer gekeerd.

Op bord 6 kreeg Martine Middelveld met zwart via een aparte zetwisseling een redelijk standaard Carlsbadstructuur op het bord (wit e3-d4 tegen zwart c6-d5). Ze behandelde de stelling duidelijk beter dan haar tegenstander Ruud van der Beek en bereikte meerdere positionele resultaten: niet alleen wist ze witveldige lopers te ruilen, ook smoorde ze de witte minoriteitsaanval op de damevleugel voordat 'ie goed en wel begonnen was en greep er zelf het initiatief. Haar tegenstander dacht het tij op tactische wijze te kunnen keren, maar zijn offer faalde op een kleine misrekening: aan het einde van de variant stond een zwart op f1 niet opgesloten, maar kon zichzelf gewoon ruilen tegen de zwartveldige loper van wit die op h2 verzeild was geraakt. Nu bleef Martine met een kwaliteit meer over en speelde dit redelijk overtuigend uit. Met dame & toren tegen dame & paard wist ze uiteindelijk met een mataanval haar tegenstander tot opgave te dwingen.

Jan-Pieter Vos kreeg op bord 4 met zwart tegen Erik Both de kans om voor het eerst te oefenen met een deel van zijn vernieuwde openingsrepertoire. Hij had dan ook aan het begin van het middenspel een paar zetten achter elkaar veel tijd nodig om de juiste plannen te verzinnen voor zwart, maar slaagde daar uitstekend in. Hij amuseerde zich erg goed achter het bord en speelde ook een puike partij en leek zijn tegenstander strategisch vrij resoluut weg te zetten. Naar eigen zeggen speelde hij de hele tijd zo veel mogelijk op activiteit, en toen stond hij op eens drie pionnen voor! Ik zou graag hier willen afsluiten met: ...en hij won soepel, maar dat was buiten zijn eerdere tijdgebruik gerekend. Hij moest als ik mij niet vergis nog 17 zetten doen in een paar minuten, en toen de stofwolken waren opgetrokken stond er een toreneindspel met materieel evenwicht op het bord. De toeschouwers dachten dat het nog steeds wel zou winnen met een zwarte pion op a2 met een zwarte toren erachter, maar wit had toch nog wel een aantal mogelijkheden om zwart in de fout te laten gaan. Dit gebeurde vooral in de hoofden van de spelers, waar hard werd gerekend, want op het bord zelf veranderde niet zo veel. JP zag het op een gegeven moment niet helemaal meer en vroeg half serieus aan de co-captain of 'ie remise moest doen. Uiteraard werd gezegd van niet, want we hadden op dat moment nog geen 4 punten. JP rechtte de rug en ging weer in de denktank. Er werd waarschijnlijk niet helemaal nauwkeurig gespeeld door beide partijen, maar de winst kwam niet echt in gevaar en JP boekte zo een verdiende overwinning.

Hiermee werd de matchstrategie van JP bekroond. Doel vooraf van de opstelling was een sterke bezetting op de laatste borden om daar de punten te scoren. Wij keken 'ns naar het scorebord en zagen daar 4-0 op eerste vier borden staan. Enfin, de matchpunten waren binnen en nu konden we rustig zien wat de overgebleven twee speelsters van hun partij zouden maken. Op bord 8 had Pauline met zwart een beetje een vage partij. Het enige wat geconcludeerd kan worden uit de inschattingen van de toeschouwers, was dat geen van de toeschouwers nou eigenlijk echt begreep wat er aan de hand was. Er was een zwarte loper redelijk eeuwig opgesloten op h4, maar wit had moeite zijn stelling te versterken omdat zijn toren nog op h1 stond en zijn koning op e1. Tegenstander Jordy Lahaye gooide wat pionnen naar voren op de damevleugel, maar het was niet echt duidelijk wat dat nou op ging leveren. Pauline ging wat tactische verwikkelingen in wat resulteerde in een stelling die nog steeds moeilijk te taxeren was. In theorie kreeg wit een superpaard tegen de prutloper op h4, met zwakke witte velden om van te huilen, maar wat heb je daaraan als je er niet concreet van kan profiteren? De witspeler lukte dat in ieder geval niet: zijn toren van h1 heeft nooit echt meer meegedaan in het stuk en met teruglopende klok was Pauline uiteindelijk de handigste.

Als laatste was Lisa Hortensius bezig. Op bord 5 speelde zij met wit tegen Fabian van Buuren. Ze speelde een heel scherpe variant en was in een stelling met tegengestelde rochades als eerste aan de beurt. Haar aanval op de koningsvleugel leek sterk en was het misschien ook wel, maar haar tegenstander verdedigde goed. Lisa gooide er maar een pion tegenaan omdat er anders lijnen gesloten zouden worden, maar het is niet helemaal duidelijk of dit de verstandigste keus was. Wit verloor nog een pion en nu kon zwart ook nog gaan aanvallen en moest wit omschakelen naar de verdediging. Het was echter nog niet helemaal duidelijk: zwart had wel een loperpaar, maar een van die lopers was een beetje opgesloten en het zwarte paard deed ook nog niet echt veel. Lisa slaagde erin dames te ruilen en een pionnetje terug te winnen, en het lukte zwart niet om zijn stukken uit de knoop te halen zonder ook zijn andere pluspion te verliezen. Lisa had niet heel veel tijd meer over, maar besteedde die wel goed om te verzinnen hoe ze op het oog het zwarte loperpaar het beste in de hand kon houden. Lisa dacht zelf na de partij dat haar tegenstander een betere voortzetting had gemist, maar zoals het nu ging verzandde de stelling in een ongelijk lopereindspel met torens op het bord, dat helemaal over was toen Lisa torens wist te ruilen. Met nog een minuutje op de klok erg effectieef tijdgebruik, en dat de toeschouwers zich steeds maar afvragen of ze het wel zal gaan redden, ach, die toeschouwers zijn het belangrijkste niet!

Een duidelijke overwinning, nu de terugreis nog! Iemand van de thuisspelende partij was zo vriendelijk om ons in het centrum van Spijkenisse een Italiaan te wijzen, die helaas vol bleek te zitten. Gelukkig was op zichtsafstand een ander restaurant waar wel plek was, zodat wij onze hongerige magen konden vullen. Na afloop kon iedereen vanuit Rotterdam weer per auto, trein en fiets naar Leiden en Delft afreizen. Een geslaagde KNSB-zaterdag voor DSC1!

 Spijkenisse 12152-DSC121531½-6½
1Rick Lahaye2370-Joram op den Kelder23240 - 1
2Tony Zhang2223-Marten Wortel23050 - 1
3Maurits van der Linde2158-Ciprian Padurariu21690 - 1
4Erik Both2232-Jan-Pieter Vos20910 - 1
5Fabian van Buuren2032-Lisa Hortensius2014½-½
6Ruud van der Beek2004-Martine Middelveld20900 - 1
7Mitchell de Ruijsscher2076-Martin Glimmerveen21011 - 0
8Jordy Lahaye2124-Pauline van Nies21300 - 1

er zijn 8 reacties: lees | reageer
Open Prometheus Kampioenschap

Oliebollen-toernooi





de Delftsche SchaakClub
de grootste, actiefste en gezelligste schaakclub van Delft

jeugd [ma 18:30-20:00]
Er is op 5 niveau's schaaktraining. Daar­na is er competitie, of een van de vele andere activiteiten.

senioren [ma 19:45-01:00]
De grote interne competitie heeft schakers van elk niveau. Ook zijn er veel andere activiteiten.

copyright
© 2002-5200 Delftsche SchaakClub

powered by
WoltLab GbR, Tjip BV & 2B Insite

software
FirstClassWebsite v1.6.1124.1
DSS v2.9.0701.1
WoltLab Burning Board
GNU WebChess

statistieken
Nedstat Basic  nedstat

disclaimer, privacy politiek, sitemap